අපාය ගැන කියා දුන් සද්ධාතිස්ස හිමිගේ සෑබෑ ප්‍රතිරූපය හෙළි වේ. | ඡායාරූප ඇතුලේ...

අවුරුද්දක් ගෙවිලා අලුත් එකක් පටන් ගන්න යද්දි, හුඟක් අය හුඟක් දේවල් කියනවා. ටීවී වලත්, රේඩියෝ වලත්, මුනුපොතෙත්, බ්ලොග් වලත්, එස්එම්එස් වලිනුත්. ඒ හින්දා මමත් කියන්න යන්නෙ. හැබැයි ටිකක් කොටයි. දන්නවනේ......!

මතකද මේ සිතුවම. එදා ලියමන කියෝලා සිත්තර තරගෙට පැතුම් හර්ෂණ ඇඳලා එව්වෙ. එයා මේක ඇඳලා තියෙන්නෙ හරියට බලාගෙන හිටියා වගේ. මේ සිතුවමෙන් පැතුම් හර්ෂණ පෙන්නලා තියෙන්නෙ මමයි සද්ධාතිස්ස පොඩි හාමුදුරුවොයි, කටු ඉඹුල ගැන බර කතාවකට වැටිලා ඉන්න වෙලාව වෙන්ඩ ඕනැ.

ඉතිං, මේ සිද්දිය උනාට පස්සෙ, ඊයේ උදා උනා වගේ අලුත් අවුරුදු ගොඩාක් ගෙවිලා ගිහිල්ලා තිබුනා. එහෙම ගෙවිලා මේ වෙද්දි සද්ධාතිස්ස පොඩි හාමුදුරුවො, සද්ධාතිස්ස ලොකු හාමුදුරුවො වෙලා. මේ තියෙන්නෙ එදා සද්ධාතිස්ස පොඩි හාමුදුරුවන්ගෙයි, කෙහෙල්කොටුවේ චූටි මහත්තයගෙයි අද තත්වේ.

අවුරුදු ගානකට පස්සෙ, හරියටම කියනවනම් චුටි මහත්තයා ගමෙන් ආවට පස්සෙ සද්ධාතිස්ස හාමුදුරුවන්ව මේ හමුවුනේ දෙවෙනි වතාවට. මුල් වතාවේ කතන්දර ආච්චිගෙ අවමඟුල දා. එදා හරියකට කතා කරන්න ලැබුනෙත් නෑ.

චුටිම කාලේ ගමෙන් වෙන් වෙලා ගිය, පාවිච්චි කරපු දහම් පාසල් පොත් දුන්නා කියලා කේන්තියට ආවාස ගේ ළඟට ගිහිල්ලා කෝලහාල කරපු පොඩි කොලු රෑනෙන් එක්කෙනෙක්, ආයෙත් සද්ධාතිස්ස හාමුදුරුවො බලන්ඩ ගමට ඇවිල්ලා.

යටගිය අතීතයෙ චිත්‍රපටියක් වගේ ඇඳිලා තිබුනු තැන්, තැනින් තැන මතු කරලා, මම සද්ධාතිස්ස අපේ පොඩි හාමුදුරුවන්ට අතීතය මතක් කරද්දි, උන්නාන්සෙ මන්ද ස්මිතයක් මුහුණෙ රඳවගෙන ඈත බලාගෙන හිටියා වචනයක් වත් කතා නොකර. සමහර වෙලාවට “නේද අපේ හාමුදුරුවනේ?“, හරි “මතකද අපේ හාමුදුරුවනේ...?“ හරි කියලා අහද්දි විතරක් “එහෙනං, එහෙනං!“ කියලා අපි දිහා බැලුවා.

වර්තමානයේ අපි ගෙවමින් ඉන්න කාර්යබහුල ජීවිතය සම්පූර්ණයෙන් අමතක කරලා ඒ ගත කරපු පැයකට අඩු කාලය මට ඉතිරිකලේ මකන්න බැරි මතකයක්.

සද්ධාතිස්ස හාමුදුරුවන්ගෙ ආගිය තොරතුරුත් දැනගෙන, අපේ වර්තමාන තොරතුරුත් කතා කරන ගමන් කල්පනාවකට වැටෙමින් නිසොල්මනෙත්, ආයෙත් නොනවත්වා කතා කරමිනුත් මම ගත කල ඒ මොහොත හරිම වෙනස් එකක්.

ඒ හැගීම් ඔබට විස්තර කරමින් සහ ඒ කාලයත් අද දවසත් ගැන ඔබට කියමින් මමත් උන්නාන්සෙ වගේම සතුටක් ලබනවා මේ බ්ලොග් එක නිසා.

මගේ අතීත සැමරුම් දැනගන්න පැමිණෙන ඔබ සියලු දෙනා නිසා වසර දෙකකට ආසන්න කාලයක් මටත් වෙනස් විදිහෙ අද්දැකීමක් ලැබුනා.

ඒ නිසා, මගේ මුල් ලිපියේ ඉඳලා අද දක්වා සිටින ඔබටත්, අතර මඟදී සයිබර් යායට ගොඩවූ සියලු දෙනාටම ස්තුති කරන්නත්, සුබ පතන්නත් මේක හොඳ වෙලාවක්.

ඉතිං, එදා හමුවීමේ දී සද්ධාතිස්ස අපේ පොඩි හාමුදුරුවන්ගෙන් දුටු මන්ද ස්මිතය, මගේ සියලු සයිබර් හිතමිතුරන්ටත් හිමිවේවා කියලා මම ප්‍රාර්ථනා කරනවා. එහෙම වෙන්න නම් සියල්ල මැදහත් සිතින් ඉවසන්න අපිට සිදු වේවී. සමහර විට ඒකට පුරුදු වෙන්ඩත් වේවි.

ඇතිවීම හා නැතීවීම කියන විශ්වයෙ සරළ නීතිය අතරතුර, පැවතීම නම් නිමේෂය අපි අවුරුදු කියලා වෙන්කරගෙන. දැං අලුත් කඩයිමක් 2012 කියලා. ඉතිං 2012 අවසානය ‍‍තෙක් පැමිණෙන සියලු අද්දැකීම්, මැදහත් සිතින් ගෙවා දැමීමට ශක්තිය මගේ සියලු සයිබර් මිතුරන්ට ලැබේවා !!!

....................

-මීට යුරො දෙකේ වීරයා.

ප/ලි -

ඉදිරි දවසක දී සයිබර් යායෙන් "ආවාස ගේ අසල කෝලාහලය"ත් සිතුවම් එක්කලාම දැකගන්ට පුලුවන් වෙයි.