කලබලය ! | වැදගත් ලිපියකි. කලබලෙන් දමන ප්‍රතිචාර ඉවත් කරනු ලැ‍බේ!

කාලෙකට පස්සෙ හරවත් ලිපියක් ලියන්න හිතුනෙ සරත් මහත්මයගේ අන්තිම ලිපිය දැකලා. සරත් මහත්මයා අන්තිම ලිපියෙන් ලියලා තිබුනේ කලබලය ගැන. මම තේරුම් ගත්තෙ එහෙමයි!

කලබලේ නිසා මට උනු අකරතැබ්බ වලින් වඩාත් සංවේදීම සිද්ධිය වුනේ පොඩි කාලේ. ඒ අලුත් අවුරුදු දවස් කිට්ටුව. අපි නැන්දලාගේ ගෙදර ගිහිල්ලා හිටියෙ. ඒ ගෙදරට නෑදෑයෝ ගොඩක් ඇවිල්ලා හිටපු හන්දා පොඩි උන් සෙට් එකක්ම බැහැලා හිටියා. එදා අපිට උදේට කන්න බෙදලා දුන්නෙ කැකුලු හාලේ බතට, සම්බෝලයි මාලු ඇඹුල් තියල් වෑංජනෙයි. අපට බත් පිඟන් බෙදලා දීලා ඉඳගෙන කන්න කිව්වා. ඒත් කලබලේට පුටුවක් අල්ල ගන්න යද්දි බත් පිඟාන දේයි ගාලා බිම පත බෑ වුනා.

"මේ ළමයගේ තියෙන කලබලේ" හැමෝම මට දොස් කිව්වා.

කලබලේ කියන වචනයට කොච්චර අර්ථ දැක්වීම් තියෙනව ද? මේ ටික කියවලා බලන්න.

• ජුලි කලබලය සිදු වූයේ කුමන මාසයේ ද?
• අතන පොඩි කලබලයක් වගේ.
• කලබලේට මට මොනවා අමතක වුනාද දන්නැ අනේ?

කලබලයට කොච්චර අර්ථ දැක්වීම් තිබුනත්, එදා මෙදාතුර කලබලය හින්දා කොච්චර සිදුවීම් වලට මූණ දුන්නත්, "කලබලය" කියන වචනයේ පරිසමාප්ථ අර්ථයෙන් උපරිම ප්‍රයෝජනය ගත්තෙ අපේ පංතියෙ ජයරත්න කියලා මට හිතෙනවා. ඒ කියමන ඇත්තක්ද කියලා තීරණය කරන්න ඕගොල්ලන්ට මේ කතාව කියවලා බලන්න වෙනවා.

ඒ අපි ඉස්කෝලෙ යන කාලේ.

දවසක් අපියි, අපිට වඩා අවුරුද්දක් වැඩිමල් හත වසරේ අයියලයි මහා ගෝරියකට පැටලුනා. ඔය කලබලේ පටන් ගත්තෙ මොනවටද කියලා අපි කව්රුත් දැනගෙන හිටියෙ නෑ. ඒත් අපි හොඳටම ගහගත්තා. එදා අපි වැඩියෙන් කෑවේ ගුටි. ඒ නිසා අපි හැමෝම ලෑස්ති වෙලා හිටියේ ඊලග දවසේ විවේක කාලෙදී ඒගොලන්ගෙන් එක්කෙනෙක්ගෙ ඇ‍ගේ හැප්පිලා කලබලේ රිනිව් කරලා එදා වාඩුව ගන්න.

විවේක කාලේ උදා වුනා. කලබලේ පටන් ගත්තා. ඒත් අපි හිතපු හැටියට ඒගොල්ලන්ට බැටේ දෙන්න බැරි වුනා. ඒ ගොල්ල අපිට ආයෙත් හොඳටම ගහන්න පටන් ගත්තා. ඔය අතරතුර අපේ සගයෙක්ට ගහලා දුවන "හතේ අයියා කෙනෙක්" මම දැක්කා. මම අපේ ජයරත්නට කිව්වා, "අන්න අරූට අර ගල් බාගෙන්වත් නෙලාපාං....." කියලා. ඒ අවසරයෙන් ජයරත්න මම පෙන්නපු ගඩොල් බාගෙන් දමලා ඇරිලා. ඒ එක්කම "හතේ කොල්ලා" බුදු අම්මෝ කියාගෙන ඇඳගෙන වැටුනා. 

කොල්ලා මර ලතෝනි තියනවා. කලබලේ එතනින් ඉවර වුනා. අපි හැමෝම ලඟට ගිහින් බැලුවා. කොල්ලා වම් කකුලේ විළුඹ අල්ලගෙන පිට්ටනියෙ පස් කනවා. ග‍ඩොල් බාගේ වැදිලා තියෙන්නෙ එයාගෙ බල නහරෙට. මුලු කකුලම පණ නැති වෙලාලු.

කොහොමහරි කව්දෝ ගිහින් කේලම කියලා තිබුනා අ‍පේ පංතිභාර ටීචර්ට. එයා ක්ෂණිකව එතෙන්ට ප්‍රාදූර්භූත වුනා.

අපේ ඉස්කෝලෙ පොඩි එකක්. ඒක හන්දා මේ වගේ නඩු කෙලින්ම යන්නෙ ඉහල උසාවියට. එතකොට කෙලින්ම තීරණයත් එක්ක දඬුවම නොමිලේ ලැ‍බෙනවා. පංතිභාර ටීචර්ලගේ දෑතුත් පිරිසිඳුයි. ඉතින් ටීචර් අපි සේරමලාවම ලොකු සර්ගේ ඔපිස් එක ගාව පෝලිම් කලා.

ඉස්කෝලෙ පොඩි හන්දා තවත් විශේෂයක් තිබුනා. ඒ ලෝක බෝලේ, ලංකා සිතියම, මාලිමාව, විරාම ඝටිකාව වගේ වටිනා කියන‍ දේවල් විතරක් නෙමේ ප්‍රථමාධාර පෙට්ටියත් තියෙන්නෙ ‍ලොකු සර්ගේ ඔපිස් එකේම වීම. ඒක නිසා කලබලයක් වුනු හැටියේ ටීචර්ලා කරන්නෙ කෙලින්ම ළමයිව මෙතෙන්ට ගාල් කරන එක. මොකද නඩුව අවසාන වෙලා, දඬුවම් දිලා විතරක් නෙමේ අගතියට පත්වුනු පාර්ශවයට ප්‍රථමාධාරත් මෙතනින් ම දුන්නැකිනෙ.

කොහොමහරි අපි පෝලිම් ගැහිලා ඉද්දි ලොකු සර් ආවා. එයා බඩගිනි වුනු යකෙක් වගේ. හොඳටම කේන්ති ගිහිල්ලා. ඒත් එයා මුලින්ම කලේ අගතියට පත්වෙච්ච පාර්ශවයට ප්‍රථමාධාර දීලා පිටත් කරන්න හිතපු එක. එහෙම හිතලා ලොකු සර් ප්ලාස්ටර් එකකින් ලොක් කරලා තිබුනු ප්‍රථමාධාර පෙට්ටියෙ පියන ඇරියා. අපේ වෙලාවට ඒකේ තිබුනේ ගම් බෝතලේකුයි, හූනු බිත්තර වගේකුයි, මී බෙටි වගේකුයි විතරයි. ලොකු සර්ට තවත් තද වුනා. "කෝ මෙව්වල බේත්...... කව්ද මේක බාරව ඉන්නෙ....?" කලබලේට ලොකු සර් එහෙම ඇහැව්වෙ පෙට්ටියෙන්. පෙට්ටිය නෙමේ වචනයක් කතා කලේ.

අන්තිමේ ස්ටාෆ් රූම් එකට ළමයෙක් යවලා පී.ටී. සර්ගෙන් තැලුම් ක්‍රීම් එකක් ගෙන්නගෙන අර ළමයගේ කකුලේ ගෑවා. පස්සෙ දෙන්නෙක් ස්වෙච්ඡාවෙන් ඉදිරිපත් වෙලා මිනිහව පංතියට වත්තම් කරගෙන ගියා. අපිවයි ඉතුරු වුනු හතේ අයියලාවයි ලොකු සර් තියාගත්තා වැඩි දුර ප්‍රස්ණ කිරීම් වලට.

ඊට පස්සෙ නඩුව පටන් ගත්තා. ඔහොම ප්‍රස්ණ සීයක් විතර ඇහැව්වා. ඒ අහන හැම ප්‍රස්නෙකට ම නිවැරදි උත්තර අපි දෙ‍ගොල්ලම කිව්වා. වැරදිකාරයෙක් හොයාගන්න බැරුව ලොකු සර්ට තවත් තද වුනා. අන්තිමේ ලොකු සර් නඩුව අවසන් කරන අදහසින් ජයරත්නගෙන් මෙහෙම ඇහැව්වා,

"ආ මනුස්සයෝ, ඔහොම මිනිස්සුන්ට ගල් වලින් ගහනවද.........? වැරදි තැනකට එහෙම වැදුනනං මොකද කරන්නෙ, දැං කරපු වැරැද්දේ බරපතල කම තේරෙනවද?" කියලා.

ආය බළ නහරෙටම ගහලා තියෙද්දි තව අහවල් වැරදි තැනක් ද, ලොකු සර් ඒ හැදුවේ ජයරත්න නිරුත්තර කරලා දෙකක් වනලා කඩේ වහලා යන්න.

ඔය ජයරත්න කියන්නෙ එදා ළමා දිනේ දවසේ ඉස්කෝලෙට බීඩි කොටයක් ගෙනාපු ජයසිරි‍ගෙ අයියා. එයා අපිට වඩා අවුරුදු දෙකක් වැඩිමල්. ඉතින් එයාට පුලුවන් අපි අහන ඕනෙ ම ප්‍රස්නෙකට මොකක් හරි උත්තරයක් දෙන්න. එදා එයා ලොකු සර් එක්ක කතාවේදීත් ඔය අද්දැකීම ප්‍රයෝජනයට අරගෙන නියම උත්රයක් දුන්නා මෙන්න මෙහෙම,

"සර් මම එහෙම හිතලා ගැහැව්වෙ නෑ....."

"එහෙම හිතලා ගැහැව්වෙ නෑ.... එහෙනං කොහොම හිතල ද ගැහැව්වෙ.......?"

"සර් කලබලේට මම හිතුවේ ගල්බාගේ පොල්ලෙල්ලක් කියලා........!"

දැන් තේරුනාද කලබලයෙන් අපේ ජයරත්ත වැඩැක් ගත්තු හැටි.

...........................................
- යුරෝ දෙකේ වීරයා.

ප/ලි-
අද ජයසිරි වැඩ කරන්නේ පොලිසියේ. ජයරත්ත ප්‍රාදේශීය සභා මන්ත්‍රී.

ප/ප/ලි -
කෙහෙල්කොටුවේ චූටි මහත්තයා හිටියනම් තව ආලවට්ටං දාලා මේ කතාව කියන්නත් තිබුනා. ඒත් මිනිහා මේ දවස් වල නිවාඩු. විදෙස් සිත්තරත් එහෙමයි.

ප/ප/ප/ලි -
සරත් මහත්මයගේ ලිපිය කියෝපු නැති කව්රුත් මෙතන ඉන්නවද?