නත්තල් දන්සැල සහ ප/ලි කොටසේ වැදගත්කම.

නත්තලට එනවයි කියන "නත්තල් සීයා" හැමෝගෙම ගෙවල් වලට එන්නැ කියලා අපි දන්නවා. ඒකට නත්තල් සීයට සාධාරණ හේතුත් ඇති. එයාගේ හිම යානාව අපේ සමහර පාරවල් වලට ගැලපෙන්නැති එක එකක්. මොකද හිමේ ලිස්සලා යන්ඩ හදපු යානේ කොහොමද මේ ගං තුලානවල් වල තියෙන කොන්ක්‍රීට් පාරවල් වලයි, ගුරු පාරවල් වලයි යන්නෙ.

ඒකෙන් වැඩිපුර පාඩුවෙන්නෙ සල්ලි බාගේ වැඩිපුර නැති කට්ටියට. තියෙන අයනම් නත්තල් සීයා මොකවත් දෙන්න ආවේ නැතත්, තමන්ගේ මුදලින් දරුවනුත් එක්ක නත්තල සමරයි. ඒ හින්දා අපි හිතුවා ඒ අඩුව යන්තමින් හරි පිරිමහන්න නත්තල් දන්සැලක් දෙන්න.

හැබැයි අර කතාවල තියෙන විදිහට රෑපානෙ ගෙවල් ගානේ ගිහිං දුම් කව්ලුවෙන් තෑගි දෙනවට වඩා මේක වෙනස් තමා. ඒත් "දන්සැල්" කියන්නෙ අපි දන්න දේනේ.

අනික දානයක් දෙන්න, නත්තල්ද, අවුරුද්දද, වෙසක් ද කියලා බල බලා ඉන්න පුලුවන් කාලයක් යැයි මේක. මොකද ජීවිතේ කියන්නෙ තණ අඟ තියෙන පිණි බින්දුවක් වගේලු. කොයි වෙලේ වාෂ්ප වෙලා යයිද දන්නැනේ.

කොහොම හරි මේ "නත්තල් දන්සැල" දුන්නෙ අපේ යාලුවො ටිකක් එකතු වෙලා.

අපි දුන්නා,

1. සම්බා හාල්
2. සුදු කැකුලු
3. සීනී
4. පරිප්පු
5. තේ කොල
6. සෝයා මීට්
7. කිරි පිටි
8. සබන්
9. සමපෝෂ
10. මිරිස් කුඩු
11. පොඩි අය ඉන්නවනම් පොත් දෙක තුනක්, තියෙන බඩු මල්ලක්.

ආපු අයට ඒවා ඉල්ලගෙන ආවා කියලා නොදැනෙන්න උදේම කිරිබත් කෑල්ලක් දුන්නා ලුණු මිරිස් එක්කලා.

විශේෂ ම දේ තමා මේකට අපේ ගමේ යාලුවො දෙතුන් දෙනා ඇරුණම බ්ලොග් ලියන යාලුවො දෙන්නෙකුත් එකතු වෙච්ච එක. හැබැයි ඒ ගොල්ල කිව්වා "අපේ නම් ගම් එහෙම උඹගේ බ්ලොග් එකේ දාලා තිබුනොත් බලාගන්නං" කියලා. ඒක හින්දා ඒගොල්ලන්ගෙ නම්ගම් මේකෙ දාන්නැ.

මේ තියෙන්නෙ ඒ වැඩේ ගිය හැටි.

"කිරිබත් කෑල්ලක් කාලම ඉමු"

පටන් ගන්න කලින් ඒ ගොල්න්ටත් දානයේ අනුසස් පැහැදිලි කරලා දුන්නා.

පස්සෙ දානේ පටන් ගත්තා.

"ඇතුලේ මොනවා තියෙනවද දන්නැ... කෝ බලමු..!"

දුන්නු අයයි ගත්තු අයයි දෙගොල්ලම.

මේ ලියමන කියවද්දි ඕගොල්ලන්ටත් හිතුනානම් "අනේ මෙහෙම දෙයක් අපිටත් කරන්න තිබුනානම් කියලා හරි, අනේ මටත් මේකට සම්බන්ධ වෙන්න තිබුනානම්...." කියලා හරි, කණගාටුවෙන්න එපා. මේ පින්තුර බලලා ඕගොල්ලත් පහන් සංවේගය උපදවා ගන්න.

ඉතින් මේ පින්කමට සහභාගී වූ මිතුරන් සැම දෙනාටම ව‍ගේම මේ පින්තුර දැකබලාගෙන පහන් සංවේගය උපදවාගත් ඔබ සියලු දෙනාටත් මේ පින් අනුමෝදන් වේවා.

මේ පින් බලෙන් පතනා බොධියකින් නිවනම වේවා....!

.....................

-මීට යුරෝ දෙකේ වීරයා.

ප/ලි -

නත්තල් දන්සැල දීලා ඉවර වෙලා අපි ගියා, කෙහෙල් කොටුවේ චුටි මහත්තයා ඒ කා‍ලේ ජීවත් උන ගම බලන්න.

ඒ ගමනෙදි පරණ තැපැල් කන්තෝරුව, වැව වගේ චුටි මහත්තයගේ සදානුස්මරණීය තැන් කීහිපයක පොටෝ ගන්නත්, ඒ ගම්මාන වල ඉන්න චුටි මහත්තයගේ කතා වලට පණ පෙව්ව හෑබෑ චරිත හමුවෙලා වචනයක් දෙකක් කතා එයා අමතක කලේ නෑ. සමහර තැන් වලට චුටි මහත්තයා ගියේ අවුරුදු විස්සකට විතර පස්සෙ. සමහර දේවල් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වෙලා තිබුනත්, සමහර දේවල් ඒ අවුරුදු ගානටම පොඩ්ඩක්වත් වෙනස් වෙලා නෑ.

චුටි මහත්තයගේ කතා කියොපු ගොඩ දෙනෙක් ඒවා දැකගන්නත් ආසාවෙන් ඇතිනෙ. අනික ගිය පාර ලියපු ලියමනේ බීටලුත් අහලා තිබුනා ඒ ගැන.

ඉතිං ලබන පාර ලියමනෙන් ඒ දේවල් දැන ගන්නත් එක්ක මේ පැත්තෙ ගොඩවෙන්න කියන ගමන් අදට මම නවතිනවා.

Read More

චුටි මහත්තයා හේන් ගොවියෙක් වෙයිද? | සිත්තර ඇතුලේ......!

"අම්මෙ මට ගෙදර ගිය හැටියෙ කළගෙඩියක් අරන් දෙනවද?"

"කළගෙඩියක්....." ඒක ඇහිච්ච තාත්තා ඇහැව්වා.

"ඕ......මමත් ලොකු උනාම හේනක් කරන්ඩයි හිතාගෙන ඉන්නෙ....!"

"හේනක් කරන්ඩ....ඒ මොකෝ....එතකොට හමුදාවට යන්නැද්ද.....?" තාත්තා මං දිහාට කඩපු කජු පුහුලමකින් ගහන ගමන් අම්මගෙන් ඇහැව්වා. එයා හිටියෙ අපිට ටිකකට එහායින් කජු ගහ පල්ලෙ "යසිකා" කැමරාවත් කරේ එල්ලගෙන.

"ඔය ලොකු අක්කලා වතුර දානවා බලං ඉඳලා වෙන්ඩැති....මෙයාටත් වතුර කිව්වොතිං ඉතිං......"

"චුටි මහත්තයට පුලුවනෑ.....උදේ ඉදං දවල් වෙනකං අර විදිහට වතුර අදින්ඩ...." තාත්තා පොටෝ එකක් අල්ලන්ඩ දෙයක් හොයන ගමන් කියලා දැම්මා.

"අන්න බලන්ඩකො අම්මේ තාත්තා මං ගැන හිතාගෙන ඉන්න හැටි.....!" මම අත් දෙක ඉනට තියාගෙන තරහ ගිහිං වගේ මූණ හදා ගත්තා.

"ආ......හරි හරි පුලුවන්නං කමන්නැ...."

"ආං....ඒකනෙ. බලන්ඩකො ඒ ගොල්ලං කොච්චරවත් වතුරෙමනෙ. ඕං මටනං බෑ ලොකු වෙලා තාත්තා වගේ කන්තෝරුවට වෙලා රස්සාවක් කරන්ඩ......" මම තාත්තා මට ගහපු කජු පුහුලම අරං තැඹිලි ගහට ඉලක්කෙ ඇල්ලුවා.

"හා...හා....බලමුකො එහෙනං..."

ඇත්තටම දෙක වසරට හරි, තුනට හරි එනකල්ම ලොකු වෙලා කව්රු වෙනවද කියලා හරි අදහසක් මට තිබුනේ නෑ. මුලින්ම මම හිතාගෙන හිටියේ එඩ්වඩ් ජයකොඩි මාම වගේ කොන්ඩේ ගොඩාක් වවාගෙන සින්දු කියන්න. පස්සෙ පස්සර නැන්දලාගෙ ගෙදර යන්න කෝච්චියෙන් බදුලු යද්දි, තාත්තා එන්ජින් මාස්ටර්ව පෙන්නුවට පස්සෙ මං හිතාගත්තා ඒ රස්සාව තමා මට හරියන්නෙ කියලා. අර සුදු පාට කොස් ඇට මීයෙක් තැගි දුන්න අපේ බාප්පා වගේ නැවක රස්සාවක් හොයාගන්ඩත් හිතෙ තිබුනා කාලයක්. ඒත් ඒ ඔක්කොටම වඩා හොඳයි හමුදාවට යන එක කියලා තේරුනේ එක දවසක් අපිව බස් එකෙන් බස්සලා ඒ ගොල්ල බෑග් සෝදිසි කරන්ඩ ගත්තමයි. ඉතිං මමත් ලොකුවෙලා හමුදාවට යන්න හිතාගත්තා. හමුදාවේ ලොකු මහත්තයට කියලා කොහොමහරි බෑග් චෙක් කරන අංසෙට ගියොත් වැඩේ හරි. එතකොට මට හිතෙන හිතෙන අයගේ බෑග් වල මොනාද තියෙන්නෙ බලන්න පුලුවන් වෙයි. බාග වෙලාවට පාට පාට පෑන්, තුල් මාරු කරන පැන්සල්, මැකුවාම සුවද හමන මක්ක කෑලී, එක එක ස්ටීකර් ජාති උනත් ඒවයේ තියෙන්ඩ පුලුවනි.

ඒත් මේ නිවාඩුවට අපි ලොකු නැන්දලාගෙ දිහා ගියානෙ. එහෙදි තමා මට හිතුනේ මම කවදම හරි හේන් ගොවියෙක් වෙනවා කියලා. හේන් ගොවියෙක් වෙන එක අනිත් හැම රස්සාවකටම වැඩිය නියම රස්සාවක්. කවදහරි ලොකුවෙලා හේනක් කරන්න තියෙනවා නං එයා හරි ලක් කාරයෙක් තමා.

හේනෙ වවලා තියෙන දේවල් දැක්කාම මට එක පාර කැරකිල්ලට ආවා. එච්චර එලවලු පළතුරු ගොඩාරියක් මම කවදාවත් එක තැනකදි දැකලා තිබුනේ නෑ.

වැටෙන් ඇතුල් වෙන තැනම තියෙන්නෙ මාලු මිරිස් යායක්. මාලුමිරිස් කරල් යායට දිලිසි දිලිසි තියෙනවා. ඊට පස්සෙ වම්බටු. තක්කාලියි, ළුණු ගසුයි තිබ්බෙ මැදට වෙන්ඩ. කෙරෝලෙම බඩ ඉරිඟු යාය. අනිත් පැත්තෙ මිදි. මිදි පොකුරු හිටියෙ ඒවාට එල්ලිලා ඉන්ඩ හදලා තිබුනු මැස්සවල් යටින් රිංගලා හුලඟට හරි බරට පැද්දි පැද්දියි. පේන තෙක් මානෙක තිබුනේ මේ වගේ බෝග වර්ග. ඈත වැට මායිමේ කෙහෙල් යායක්. කෙහෙල් ගස් ගැනනං ඉතිං දන්නවනේ........ ඒ ඇරුණම ගොවිතැන් කරලා නැති හරියවල් වල තිබුනා ලොකු කජු ගස්. ඒ ගස් යට කජු අහුලලා ගස් යටම පුච්චලා කෑවයි කියන්ඩ පුලුවන් සලකුණු හැම තැනම තිබුනා. කජු ගස් වල මායිමෙන් මාමලාගෙ ඉඩම ඉවර වෙද්දිම අනිත් අයගේ හේන් පටන් ගන්නවා.

"අපි දැං මේවට වතුර දාන්නයි යන්නෙ....." ලොකු මාමා මගේ කල්පනාව බින්දා.

"මොනවා මේ ඔක්කොටම......."

"නැතුව....." බට්ටි අක්කා කට දැම්මා.

"මගේ අම්මො...." පැලේකට දෙකකට වතුර දාලා තිබුනට මේ පේන තෙක් මානේ තියෙන හැම ගහකටමට වතුර දානවා කියන එක මම කො‍හොම විස්වාස කරන්නද?

ඉස්සරින්දා නැන්දලාගෙ ගෙදරට ආවට, හවස් උන නිසා අපි හේනට ආවේ පහුවෙනිදා උදේ.

අපි එද්දි උමබලකඩ දාලා හදපු ලුණුමිරිස් එක්ක කන්න රොටියි, තේ වතුරයි අරං ඇවිල්ලා තිබුනෙ.

මට හේන් ගොවියෙක් වෙන අදහස මුලින්ම ආවේ ඒගොල්ල පැල වලට වතුර දාන්ඩ පටන් ගත්තම. මාමලා, නැන්දලා උදේම නැගිටලා කෑම හදාගෙන ඒවත් අරගෙන ඒ ගොල්ලන්ගෙ ළමයි එක්ක හේනට එනවා. ඇවිල්ලා හේනේ පැලේ තියෙන කළගෙඩි අරගෙන පල්ලෙහා "පතහ"ට යනවා. ගිහිං කලගෙඩි වලින් වතුර ගෙනල්ලා පැල වලට දානවා. එක කළගෙඩියක වතුර ඇතිවෙන්නෙ පැල දෙක තුනකට විතරයි. ඉතිං ඒගොල්ලං උදේම වැඩ පටං අරං දවල් වෙනකම්ම වතුර දානවා. ළමයිවත්, මාමාලවත් මහන්සියි කියලා අපි වගේ තැන තැන ඉදගෙන ටැක්ගැහෙන්නැ. හරියට එක මැසිමක දැති රෝද වගේ එක දිගට, එකම වෙලාවට ඒගොල්ල රවුමට රවුමට පතහෙ ඉදලා එනවා, දානවා, යනවා.උදේ සීතල පින්න, ඒ එක්කම පින්නයි, මීදුමයි අරගෙන යන්න එන සීතල හුලඟ, පස්සෙ වැටෙන අව්රැල්ල තියා මද්දහන වෙද්දි ඉන්න හිටින්න බැරි ගානට වැටෙන ගින්දර රස්සෙ අව්ව වත්, ඒ හින්දා අඩිය තියන්න බැරි තරම් රස්නෙ වෙන වැලි පොලොවට වත් බෑ ඒගොල්ලන්ගේ මේ රාජකාරියට බාදා කරන්න. ඒ වටපිටාව කොච්චර වෙනස් උනත් ඒ ගොල්ල දිගමට ඒ වැඩේ කරගෙන ගියා.

වතුර පැලවලට දාලා ආපහු පතහට යන ගමනෙදි මමත් එක්ක හිනාවෙලා අතේ ඉතුරු වෙලා තියෙන වතුර ටික මගේ ඇගට ඉහලා යන්නත් ඒ ගොල්ල අමතක කරේ නෑ. ඒ වැඩේටනං මම හරි කැමතියි. ඒත් ඒ වෙලාවට මම අම්මගේන් හොඳ නම ගන්ඩ,

"සික්....අන්න බලන්ඩකො ඉතිං...කරපු වැඩේ..." කියලා ටීෂර්ට් එකේ යට කෙරෝලවල් දෙක ඉස්සරහට ඇඳගෙන අම්මා දිහා බැලුවට අම්මා නෙමේ මාව පයිසෙකටවත් මායිම් කලේ.

ඒ පැත්තෙ තැනිතලා බිම හින්දා හුලං සැරට හමනවා. ඉතිං කළගෙඩියෙන් වතුර පැළ වලට වැටෙද්දි ඒවා හුලං පාරට අහුවෙලා ඇඟවල් වලත් විසිරෙනවා. බලා ඉන්ඩ ලස්සනයි. අනික විඩෙං විඩේ කාටද පතහට බහින්ට වාසනාවක් ලැබෙන්නෙ.

මේ හැමදේම කරන්ඩනං, වැදගත්ම දේ, සැරින් සැරේ ගිහිං පතහට බැහැලා කළගෙඩි පුරවන්ඩ වගේ හරි සෝක් රස්සසාවක් කරන්ඩ නං, කරන්ඩ තියෙන එකම දේ ඉතිං මේ පැත්තෙන් ඉඩම් කෑල්ලක් අරං හේනක් කරන එක තමා.

මේ සේරම ගැන දුර දිග කල්පනා කරලා මගේ යෝජනාව අම්මට ඉදිරිපත් කලා. මමයි, අම්මයි, නංගියි හිටියේ හේනේ කෙරෝලක තියෙන මාදං ගහ යට මැස්සක. එතන තමා මාමලා, නැන්දල, කෑම කන්නෙ, තේ වතුර බොන්නෙ. කතාවට පටන්ගැන්මක් විදිහට මම මෙහෙම ඇහැව්වා.

"අම්මෙ මට ගෙදර ගිය හැටියෙ කළගෙඩියක් අරන් දෙනවද?" ඔන්න මම මුලින්ම වැඩිහිටියො දැනුවත් කලේ ඒ විදිහට.

“මමත් ලොකු උනාම හේනක් කරන්ඩයි හිතාගෙන ඉන්නෙ.....හාද අම්මේ......?

කොහොමහරි තවත් සෑහෙන වෙලාවකින් කට්ටිය කළගෙඩිත් අරං මාදං ගහ පැත්තට ආවා. කජු අහුලන්ඩ කියලා ගිය තාත්තලාගෙ නඩෙයි, තැන තැන ටැක් ගැහි ගැහි හිටපු අනිත් අයයි ආවා ඔක්කොම මාදං ගහ යටට. වතුර දාපු නැන්දයි මාමයි, ඒ ගොල්ලන්ගේ ළමයි වෙන බට්ටි අක්කයි, චන්ඩි අයියයි, බබා අයියයිත් කලගෙඩි ටික පැත්තකින් තියලා තැන් තැන් වල ඉඳගෙන හොඳ හුස්මක් ගත්තා. හරියට මෙච්චර වෙලා හුස්මක් කටක් ගන්ඩ අමතක වෙලා තිබුනා වගේ.

දැං කට්ටිය ලෑස්ති වෙන්නෙ අර ගෙනාපු රොටි උදේ කෑම විදිහට කාලා, ‍තේ වතුර බොන්ඩ. අපේ තාත්තා නං කොහෙ ගියත් "යසිකා" කැමරාව කරෙ එල්ලා ගත්තු ගමන්නෙ. ඉතිං තාත්තා කලේ අපි රොටි කන්ඩ යන හැටි පොටෝ අල්ලපු එක.

"පුතා රොටි කන්ඩ කැමති ද පුතේ......" ඒ නැන්දා.

"ඕ.....මං කැමතිම කෑම වලින් එකක්නෙ රොටී...."

"තව මොනාටද පුතා කැමති....."

"ම්........ හැබැයි ගොඩක් කෑමවලට මම කැමති නෑ...."

"ඒ මොකෝ අනේ....පොඩි අය උනාම හොඳට කන්ඩෙපැයි...හරි, එතකොට චුටි මහත්තයා කැමති ඒවා මොනාද......?" ඒ පාර බට්ටි අක්කා මැදට පැන්නා.

"මං කැමතියි විස්කිරිඤ්ඤා කන්ඩ, සීනි දාපුවනං නිකං.... නැත්තං තේ එක්කලා පොඟවං, තව වැලි තලප, ලැවරියා, ආස්මි, හැබැයි රතුපාට පැණි දාපුවා, සීනිබොර, තල ගුලි, හුලං විස්කෝතු පැතලි එවා, පැණි වලලුත් මරු.... පරිප්පු තිබ්බොත් රෝස්පාන් කන්නත් ආසයි.... එතකොට......"

කෝ ඉතිං මම හරියකට ඒ ටික කියලා ඉවර වෙන්ඩ කලින් ඒ කට්ටිය කැකිරි පලන්ඩ තියාගත්තා.

"එතකොට අකමැතියි කිව්වෙ මොනාටද? චන්ඩි අයියා හිනාව තද කරාගෙන ඇහැව්වා.

"අල කන්ඩ...."

"එච්චරද?"

"ඕ.......ඇයි?" මම ඕනෑවට එපාවට උත්තර දුන්නෙ ඊලඟට මේ ගොල්ල මොනා කරයිද හිතාගන්න බැරි උන හින්ද.

"නෑ, නෑ. මොකවත් නෑ" ඔන්න ආයෙ කට්ටියගෙ කැකිරි පැලිල්ල. හරියට ඒ ගොල්ල මං දිහා බලන්නෙ, ඒ ගොල්ලන්ට කෝලං පෙන්නන්න දුර පලාතකින් ආපු කෝලං කාරයෙක් දිහා බලන ගානට.

කොහොම හරි මගේ හොඳ වෙලාවට ඔය අල්ල පනල්ලෙ නැන්දලා, අම්මලා අපි ඔක්කොටම රොටී බෙදලා, කපං ආපු කෙහෙල් කොල කෑලි වලට ලුණු මිරිසුත් බෙදලා ඉවර වෙලයි තිබුනේ. මං නං ලුණු මිරිස් දාගත්තෙ රොටිය උඩටමයි.
පස්සෙ අපේ බබා අයියා, මටයි එයාටයි ඉඳගන්ඩ පොල් බිඩංග දෙකක් කඩාගෙන ආවා.

"කොහොමද චුටි මහත්තයා ඉතිං.....සෙල්ලං කරන්ඩ නැතුව කම්මැලිද?" එයා කතාව වෙන පැත්තකට හැරෙව්වා. අනිත් කට්ටියටත් වෙන වෙන කතා පටන් ගත්තා.

"අපෝ.....නෑ චුට්ටක්වත් කම්මැලි නෑ..... ඕගොල්ලං වතුර දානවා කොච්චර වෙලා හරි බලං හිටියෑකි....." මං රොටි කෑල්ලක් කඩාගෙන ලුණුමිරිස් වල ගාලා කටේ දා ගත්තා.

"ආ.... එහෙනං කමන්නැ... අපි මේවට වතුර දාලා ඉවර වෙලා හවස් අතේ සෙල්ලං කරමු එහෙංන......." බබා අයියා තෙමිච්ච කමිසේ ඉස්සරහින් අල්ලලා ගසන ගමන් කිව්වා.

"හවස් අතේ කිව්වෙ මේවා කාලා ආයෙ වතුර දාන්ඩ යන්ඩද යන්නෙ...."

"ඔව්...තාම බාගෙකට විතරනේ දැම්මෙ..... දවල් වෙද්දි තමා ඔක්කොටම දාලා ඉවර වෙන්නෙ...." බබා අයියා වතුර ඉහිරිලා හින්දයි, දාඩිය හින්දයි තමන්ගෙ ඇඟට ඇලිලා තියෙන අත්දිග කමිසෙ අත් නමන්න ගත්තා.

"ශා.............මරුනේ....."

"ඒ මොකො...."

"මරුනේ ඕගොල්ලං දවස් බාගයක්ම වතුරෙනේ......මමත් ලොකු වෙලා හේනක් කරන්නඩ හිතාගත්තා....."

"හේනක්......." කියලා බබා අයියා හිනාවෙලා මා දිහා බලලා මෙහෙම කිව්වා.

"ඒකට නං කමන්නැ....හැබැයි ඉතිං මහන්සි වෙන්ඩ වෙයි......"

"ඉතිං....මට පුලුවං....අනික මං වතුරෙ ඉන්ඩ කොච්චර ආසද?"

බබා අයියා ටිකක් වෙලා සද්ද නැතුව ඉඳලා ඈත බලාගෙන මෙහෙම කියන්න ගත්තා,

"වතුර විතරක් දාලා හේන් කරන්ඩ බෑ අයියෝ. මේවා බලාගන්ඩ ඕනේ. පෝර දාන්ඩ ඕනේ.... ගෙඩි හැදුනම සත්තුන්ගෙන් බලාගන්ඩ ඕනේ. පස්සෙ ඒවා කඩන්ඩ ඕනේ. ගෝනි වලට දාලා කරත්තෙ පටෝගෙන ටවුමට ගෙනියන්ඩ ඕනේ. පස්සෙ කොළඔ ගෙනියන ලොරිවලටයි, මෙහෙ වෙලෙන්දොන්ටයි විකුණන්නඩ ඕනේ....වැඩ කොච්චරද?"

"ඉතිං මරුනේ...... ඇයි ඉතිං ඒවා ලේසි වැඩනෙ......මම සීයා එක්කලත් පොල් පටොගෙන කරත්තෙ යනවා. ඒක නං ශෝක් වැඩක්නෙ...."

"හාහා.....එහෙනං ලොකු වෙලා කරලා බලන්ඩකො.... චුටි මහත්තයත් නිකං අපි වගේ වෙයි... පේන්නැද්ද අපේ ලස්සන...."

මම පොඩිම කාලේ මෙහෙ එද්දි බබා අයියලා ඉස්කෝලෙ යනවා. හැබැයි ඒ කාලෙට වඩා නං බබා අයියලා දැං ගොඩක් වෙනස් තමා. ඒ අය දැං ලොකු මිනිස්සු වගෙයි වැඩ. කතා කරන්නෙත් අඩුවෙන්. අත පය වල සමහර තැන් වල ඕනැවට වඩා ලොකු මස්ගොබ දාලා, සමහර තැන් ඕනැවට වඩා කෙට්ටුයි. අල්ලෙ කරගැට ඇවිල්ලා. වැල්ලත් එක්ක බරට අඩිය තියන හින්දා එයාගේ ඇගිලි හරියට මහත් වෙලා ඇත් වෙලායි තියෙන්නෙ. අනික අව්වට එයාගෙ හම හොඳටම පිච්චිලා ගිහිල්ලා. එයා හුස්ම ගද්දි අපේ කුමාරගේ වගේ තෙත කමිසේ අස්සෙන් ඉල ඇට කූඩුව පිම්බිලා ආයෙ නැතිවෙලා යනවා. හැබැයි මුණත් ඇදිලා ගිහිල්ලා ඇස් ඇතුලට ගිහිල්ලා තිබුනට අර ඉස්සර වගේම ඇස්වල දිලිසෙන ගතිය නං තාම තියෙනවා.

“බලාගෙන ඉන්නෙ මොකද, ඔය රොටිය කන්ඩ......දැං ලුණු මිරිස් ටිකත් හලා ගන්නවා....ආ...?“ කියාගෙන බබා අයියා, එයාගේ ලුණුමිරිස් වල තිබුනු උම්බලකඩ කෑල්ලක් මට පෙන්නලා ගන්ඩයි කිව්වා.

"මට කන්ඩ බෑ වගේ.."

"ඒ මොකෝ...."

"ඔයා කියන්නෙ හේන් කරන හින්දා ඔයාව කේට්ටුවෙලා කියලද?, අනික ඔයා දිගමට මම වගේ සපත්තු දැම්මනං ඔය වගේ කකුල් ලොකු වෙලා ඇගිලි ඇත්වෙන්නැ.....ඔයා බොරු කියනවා නේද.... මට....."

"කෝ දැං ඔය දෙන්නා ඉන්ඩ බලන්ඩ පොටෝ එකට...." බබා අයියා ඒකට උත්තරයක් දෙන්න කලින් තාත්තා කෑ ගැහුවා.

බබා අයියා ඔක්කොම පැත්තක දාලා එතනම සීරුවෙන් හිටගත්තා. මම නං එහෙම නෑ. මම දන්වනෙ පොටෝ වලට ඉන්න හැටි. ඉතිං මම ටිකක් පැත්තට හැරිලා කෙලිම්ම කැමරාවේ කාචේ දිහා බලලා පොඩි හිනාවකුන් දාගත්තා. පස්සෙ බබා අයියා එක අතක් මගේ කරට දා ගත්තා. එතකොටයි මට තේරුනේ එයා කොච්චර කෙට්ටුවෙලා හිටියත් එයාගෙ අත කොච්චර බරද, කොච්චර ශක්තිමත්ද කියලා.

"ආ..... ඔය මොකද "බබා" සීරුවෙන් හිටගෙන..... නිකං ඉන්න විදිහට ඉන්ඩ...." කව්දෝ කිව්වා.

ඉතිං බබා අයියා ආයෙත් කොන්ද පාත් කරලා, පැත්තකට ඇල වෙලා හිටගත්තා. හැබැයි අතේ බර ගතිය නං මුලින් වගේම මට දැනුනා.

.................

-කෙහෙල් කොටුවේ චූටි මහත්තයා.

Read More

ගෙට්ටුගෙදර් | ඕං මමත් කැපවීමෙන් වැඩක් කොලා....!

පහුගිය ටිකේ මට හරියකට ලියමනක් දාන්නත්, ලියමනක් කියවගන්නත් වෙලාවක් නැති වෙලා තිබුනේ. මේ තියෙන්නෙ ඒකට හේතුව. අපේ Star Kids පොඩි අයගේ පුංචි ඉස්කෝලේ වාර්ෂික හමුව මේ පාරත් අපි සංවිධානය කලා. ගිය පාර අපි මේක කලේ අපේ පුංචි ඉස්කෝලෙමයි. හැබැයි මෙදා පාර පොඩි වෙනසකටත් එක්කලා අපි උත්සවේ තිබ්බේ අපේ පැත්තෙම තියෙන ග්රෑන්ඩ් හොලිඩේ රිසෝට් එකේ.

වෙනම තැනක තියන්න ලෑස්ති කරගත්ත හින්දා වැඩ වැඩි උනා. හැම දෙයක්ම එතෙන්ට උස්සං යන්න එපැයි.

කොහොමහරි බ්ලොග් ලියමනක් නොලියා ඔන්න මමත් කැපවීමෙන් වැඩක් කලා.

කැමති අයට බලන්න පින්තූරු ටිකකුත් දැම්මා.

බලලා යන්න.


මේ තියෙන්නෙ දොරටුව ගාව ලියලා අද අහවල් අයගේ අහවල් උත්සවේ තියෙනවා කියලා.


පටන් ගන්නකං ඉන්ඩ බැරිව ලත වෙන අය.


ආපු ගමන් වෙල් කම් ඩ්‍රින්ක්.


ආං නත්තල් සීයාත් එනවා.


ඔව් ඔව්.... මම තමා.


ඇත්තට කව්ද මේ නත්තල් සීයා.


සෙල්ලම් පටන් ගත්තා.


මහන්සියට කෑම.


අල බහින කල් හිටියට මොකද තැම්බෙන කල්නෙ ඉන්ට බැරි.


අපි වැඩිය කැමති කෝන් එකේ අයිස් කිරිං කන්න. මේක අපේ අදහසක්.


නත්තල් සීයා තෑගිත් දුන්නා.


ගවලෙනක් ව‍ගේම, තෑගී බෝග වටවෙච්ච නත්තල් ගහකුත්.


සෙට් එකෙන් කට්ටියක්.



මෙන්න අපේ මතක සටහන පොඩි අයට.


හොඳම කට්ටියට.


ආපු එකේ නාලම යන්ද?

ඔන්න ඔහොමලු උනේ....!

..........................

ඊලඟ දවසේ ඉදලා අයිමත් කතා දානවා. මුලින්ම දාන්නෙ කෙහෙල් කොටුවේ චූටි මහත්තයා ලොකු වෙලා හේන් ගොවියෙක් වෙන්න ගිය කතාව. එදාට සිත්තර දෙක තුනකුත් වැටෙයි.

ප/ලි-

නොකිව්වට මොකද බෞද්ධ අය හැටියට වෙසක් එකට දුන්නා වගේ, මෙදා නත්තලට අපි නත්තල් දන්සැලක් දෙන්නයි හිතාගෙන ඉන්නෙ. හැබැයි ඉදිච්ච ආහාර නෙමේ මෙදා පාර දෙන්නෙ, වියලි ආහාර පැක් එකක්. ඕගොල්ලන්ටත් ඕන්නං සම්බන්ධ උනැකී. හැබැයි සල්ලි බාර ගන්නැ. බඩු ගෙනැල්ලා දෙන්ඩ ඕනේ :D

ඔන්න මම ඒක වෙලාසනම කිව්වෙ ආය ලියමනක් එහෙම දාන්ට පරක්කු උනොත් අපිව අමතක වෙලා යාවී දෝහොයි කියලා ආපු බය හින්දා කියලා නං කව්රුත් හිතන්ඩ එපා!

අසා සිටි ඔබ සැමට ස්තුතියි.

.............
-මීට යුරෝ දෙකේ වීරයා.

Read More

අයිසොලෝංලි.....බ්‍රෝකනේංජල්!

01. මොකද නිහඬ?

02. යාලුවා මොකද සද්ද නැත්තේ?

03. බැලුං යවන්ඩ එනවද?

ඒ මොනාද......

ආ....මං මෙව්වා එකක් ගත්තානේ. ඒ ගැන කියන්ඩයි.......

"මහත්තයා මේක රෙජිස්ටර් නොකර පාරට දාන්ඩ බෑ...!" සර්විස්, සර්විස් ඒකට යන්නෙ... බෑ බෑ පොලිසිය, රෙජිස්ටර්, ආදායං බලපත්තරේ. ආදයමක් තියනවැයි... "මොනවා... ගාන උස්සලා බජට් එකෙන්!", "ඩුවල් පර්පස් නේද ගාන වැඩියි!", "කෙලියා තාප්පෙට...." "නැ මං මේ බැලුවේ සල්ලි තිබ්බා...... වැටිලද මන්දා...., රාළහාමි ලයිසම ගත්තැකිද? අද බෑ ඉරිදා, අදත් බෑ, ඕන්නං කරගත්තැකි, හෙලො අහවල් මහත්තයා...........

අලුත් පෝස්ට් දැම්මා බලන්ටෝ.......:D, අලුත් පෝස්ට් එකක්, අලුත්ම ලියමන ගෙදෙට්ටම........ බ්ලොග් ගඩොල්, බැක් ටු හොස්ටල්, පාමසි අංකල්ගෙ කතා වස්තුව, ටිං ටිංගේ චාරිකා, "ඔබා රජ වෙයි" - පුවතක්. අඩෝ... එබුවේ... කෝ ඕකා.... "මොනවා, මකරා ලංකාවට ඇවිල්ලා.......වැලි ගහපල්ලා..... නැත්තං ඕකා ගිනි පිඹියි.....?"

මං කව්ද? මොනවද කරන්නෙ.....? දැං නං ටයිපිං..... ඔක්කොම පැටල්වෙලා, මේකෙ ලියන්නෙ ඒ කාලේ වෙච්ච කතා නේද? කෝ කාලෙකින් මුකුත් ලියලා නෑනේ, "මේ එස්කියුස් මී....කව්ද මේ බ්ලොග් එක කරන මහත්තයා?"

"ආ..... එයා මේ දවස්ඔල හෙනට බිසි......"

"ආනේ මොකද්ද ඒ සද්දෙ..........?" නොකියා ඩිපෝල්ට් රිගින් ටෝං ඒක නේද..... කොච්චර ඇහැව්වත් ඇතිවෙන්නැ...."

"ඕයි සමුසෙට කොල් එකක් මොන ලෝකෙද ඉන්නෙ.......?"

"කව්ද ඕයි ඕයි...? " (පැරණි විහිලුවකි)

"හෙලෝ...." (අදාල කෙනා අනුව කටහඩ පාලනය කරනු)

"මේ පොඩි අයගේ ගිෆ්ට් වැඩේ මොකද?"

"ආ.....මොන.... ආ.... ෂරි ෂරි... ඉටිකිරිස් මෙව්වා වගයක් ලැබුනා... හවස ඔක්කොම ගේනවා හොදේ....."

"ඉක්මනට එන්ඩ.... අපිට කල් මදිනේ.........."

"අයිසොලෝංලි.....බ්‍රෝකනේංජල්! අයිසොලෝංලි.....බ්‍රෝකනේංජල්! අයිසොලෝංලි.....බ්‍රෝකනේංජල්! අයිසොලෝංලි.....බ්‍රෝකනේංජල්! "

"හරි හරි එනවා එනවා......."

"කොහෙද ඉන්නෙ දැං...."

"මං මේ පොඩි වැඩකට කැපේ එකකට ආවා....... පහුගිය ටිකේ නෙට් එන්ටත් බැරි උන එකේ"

"මොනාද අනේ...... කොන්සට් එක ඉවර වෙලා ඕනා දෙයක්. (Star Kids English Academy - ගෙදරදි වගේ කැමති විදිහට , ලේසි විදිහට ඉංග්‍රිසි ඉගෙන ගන්න, එන්න අපි ලඟට.)

ගුගල් පස්, බස් එකේ ලේටස්, ආනේ වැට් කොටුව දැක්ක කල්.... බලමු බලන්ට....

"හායි....."

"උඔ කොහෙද?"

"මං මේ කැපේ එකකින් එන්නේ බං, අපේ ඉක්කෝලේ (Star Kids English Academy - ගෙදරදි වගේ කැමති විදිහට , ලේසි විදිහට ඉංග්‍රිසි ඉගෙන ගන්න, එන්න අපි ලඟට.) ඇනුවල් ගෙට්ටුගෙදර් එක හින්දා කර මුලට හිරවෙලා යකො ඉන්නෙ, පෝස්ට් එකක් දාගන්ඩවත් වෙලාවක් නෑ. උඔලත් නිකමටවත් බලන්නැ නේද අපි උන්නද මලාද කියලවත්...."

"යකෝ, එක එක තැං වලිං ලොග් වෙන්ඩ එපා, තොගෙ එකවුන්ට් එකට කෙල වෙයි....." - මේ ඔවදන සීටීසී... සොරි සොරි වැප්නි සාන්ත මහතාගෙනි. (පරිගණක අනුග්‍රහය - සුද්දන්ට කලින් දුවගොස් අල්ලාගත හැකි ෆී ඇක්සස් කොම්පියුටර්, එයාපෝට්.)

"අප්පා එහෙමද? එහෙනං මං කැෆුනා..."

cyberlipi@gmail.com---> Sign out!

Read More